منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
هدیه برای سلامتی و فرج امام زمان(عج)







آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان : [عبدالحسین میهن پرست]
  • تعداد کل مطالب :
  • .

    روزشمار محرم عاشورا
    مراجع تقلید

     آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
    خامنه ای
     آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
    تبریزی
     آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
    بهجت
     آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
    همدانی

    صافی
     آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
    مکارم شیرازی
     آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
    لنکرانی
     آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)
    سیستانی
     آیت الله وحید خراسانی (مد ظله العالی )
    خراسانی
     آیت الله جوادی آملی (مد ظله العالی )
    آملی
     آیت الله جعفر سبحانی (مد ظله العالی)

    جهت دریافت كد لوگوی مراجع كلیك كنید
    رب الکریم
    روزشمار فاطمیه روزشمار فاطمیه

    دعای فرج
    دعای عظم البلا ساعت فلش مذهبی ذکر روزهای هفته
درباره

جستجو
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
کاربردی
دعای عظم البلا

ابر برچسب ها


امام علی(ع) در باره پایان هرکس فرموده است: پایان هر کس شیرین(سعدت و خوشبختی) است یا تلخ(شقاوت و بدبختی).

امام علی(ع) در اینکه هر چیز نیست می شود فرموده است: برای هر پیش آمدی برگشتی است و آنچه برگشت چنان است که نبوده(خوشبختی و تلخی دنیا  که هر کس را نَبوبَت پیش آمد به زَوال و نیتی می گراید بطوری که چون بگذرد گویا چنین روز خوشی یا تلخی نبوده است)

امام علی(ع) در شکیبایی فرموده است: فیروزی از شکیبا و برد بار جدا نمی شود و هر چند روزگار(سختی) به او دراز گردد.

حضرت علی(ع) در پند و اندرز فرموده است به شما بینائی داده اند اگر چشم بگشائید؛ و راه نموده اند اگر راه بیابید، و شنوائی بخشیده اند اگر بشنوید.

امام علی(ع) در تهمت فرموده است: هر که بجاهای تهمت و بد گمانی برود بد گمان بخود را نباید سرزنش نماید( زیرا خود سبب شده که به او گمان بد برند).

امام علی(ع) در باره ی  مشورت فرموده است: 1- هر که بر چیزی دست یافت خود رأی می شود ( به رأی و اندیشه ی دیگران بی اعتنا گردد)2- و هر که خود رأی نمود( در کار مشورت نکرد) تباه گشت 3- و هر که با مردان(با تجربه) شُور نماید با خردهاشان شِرکت می کند( و همیدا است که حکم چند عقل در هر کار از حکم یک عقل سود مند و شایسته تر است.

امام علی(ع) (در آشکار نکردن راز ) فرموده است: هر که راز خود را پنهان نمود خیر و نیکوئی بدست اوست( بر خیر و صلاح خویش دست دارد و بخلاف آنکه رازش را فاش نماید).

امام علی(ع) (در نکوهش و تنگدستی ) فرموده است: فقر و تنگدستی بسیار بزرگ است( زیرا مرگ یک بار است و سختی و بی چیزی هر آن مشاهده می شود.)

امام علی(ع) (در باره ی اطاعت مخلوق ) فرموده است:اطاعت و پیروی مخلوق سزاوار نیست نافرمانی خدا در آن باشد(یا عبادت و بندگی جائز نیست آنجا که موجب معصیت باشد مانند نماز خواندن در زمین غصبی و جائی که بستم گرفته شده است.)

امام علی(ع) (درباره ی دست اندازی بحق دیگری ) فرموده است: کسی که در باره ی حق خود سهل انگاری کند سرزنش نمی شود بلکه سرزنش برای کسی است که بحق دیگری دست برد زده( زیرا کسی که به حق دیگری دست اندازد ستم نموده بدترین زشتیها و ستمگر شایسته ی سرزنش است.)

امام علی(ع) (در زیان خود پسندی ) فرموده است:خودپسندی شخص را از بدست آوردن افزونی باز می دارد( زیرا خود پسند در هر مقامی گمان دارد که منتهی درجه ی آن را یافته و این گمان او را بدست آوردن مقام بالاتر باز می دارد.)

امام علی(ع) (دردل نبستن بدنیا و اهل آن ) فرموده است: اَمر(آخرت که از مرگ شروع می شود) نزدیک است( برای برداشتن توشه بکوش) و با هم بودن( در دنیا) اندک(بزودی جدا می شود پس دلبستگی را نشاید.)

امام علی(ع) (در ستودن بینایان ) فرموده است: محقّقاً برای آنکه دو چشم دارد صبح روشن است( برای خردمند بینا دین حق و راه راست هویداست و او مانند کوردلان در شکّ و دودلی نمی باشد.)

امام علی(ع) (در نافرمانی نکردن ) فرموده است: گناه نکردن آسانتر است از خواستن توبه و باز گشت( زیرا گناه نکردن سختی و رنجی نیست بخلاف توبه که محتاج نزدیک شدن دل بنده بحق است و صلاحیت داشتن را برای پذیرفته شدن توبه اش)

امام علی(ع) (در خودداری ) فرموده است:بسا یک خوردن که خودنی ها را جلو گیرد( بسا شخص غذای زیان رسانی خورده یا در خوردن افراط نماید که بیمار گردد و زمان درازی از خوردنی ها باز ماند؛ این فرمایش مثلی است برای کسی که پی سود کم رفته از سود بسیار باز ماند که اگر خوداری می نمود سود بسیار می یافت.)

امام علی(ع) (در نکوهش نادانی ) فرموده است: مردم دشمنند آنچه را که نمی دانند ( زیرا نادانان آنچه می دانند دانش پندارند و جز آن را نادرست, چنانکه در قرآن کریم سوره ی 10(یونس) آیه ی 39 می فرماید«کَذَّ بُو بِما لَم یُحِیطُوا» یعنی انکار می کنند چیزی را که به آن دست نیافته اند.)

امام علی(ع) (در باره ی مشورت و کنکاش ) فرموده است: کسی که به راههای اندیشه ها رو آورد( از خردمندان کمک فکری بطلبد) جاهای خطا و اشتباهکاری را بشناسد( و از آنچه زیان دارد دوری کند.)

امام علی(ع) (در سود کار برای خدا ) فرموده است: هر کس نیزه ی خشم (خود) را برای رضا و خوشنودی تیز کند ( در نهی از منکر بکوشد) بر کشتن و از بین بردن سختترین نادرستیها توانا باشد( خدا او را در شکست اهل باطل هر چند توانا باشند یاریش خواهد نمود.)

امام علی(ع) (درد سری ) فرموده است: ابزار رئاست و سر دری فراخی سینه( تحمّل سختیها و شکیبائی در کارها و دادرسی و مانند آنها است.)

امام علی(ع) (در جلوگیری از بدکاری ) فرموده است: بد کار را بپا داش نیکوکار( ارجمند داشتن و احسان و نیکوئی باد) رنجه دار( چون هیچ زجری برای بدکاران سختتر از ارجمند داشنت و نیکی نمودن با نیاکان نمی باشد.)

امام علی(ع) (در باره ی بدخواه نبودن ) فرموده است: دِرُو کن(دور ساز) بدی کینه را از سینه دیگری با کندن( درو ساختن) آن از سینه ی خود (چون هر کس برای دیگران بد اندیشد برای او بد اندیشند؛ و هر که کینه ی دیگران در دل گیرد کینه ی او در دل گیرند.)

امام علی(ع) (در نکوهش ستیزگی ) فرموده است: ستیزگی اندیشه ی (شایسته) دور می سازد( شخص را از راه راست باز می دارد و سود اندیشه را از دست می دهد)

امام علی(ع) (در نکوهش آز ) فرموده است: طمع بندگی؛ همیشگی است آزمند؛ همیشه بنده و گرفتار است و تا از طمع چشم نپوشد آزاد نگشته رهائی نیابد.)

امام علی(ع) (در باره ی دوراندیشی ) فرموده است: نتیجه ی تقصیر و کوتاهی (در امری) پشیمانی است و سود احتیاط و دور اندیشی درستی( رهائی از زیان) است.

امام علی(ع) (در نکوهش بجا نگفتن و بیجا گفتن ) فرموده است: خیر و نیکی نیست در خاموشی با حکمت و دانش (هنگامی که باید گفت) چنانکه نیکی نیست در گفتار با جهل و نادانی.

امام علی(ع) (در اینکه راه راست یکی است ) فرموده است: در خواندن براهی( از دور کس) دوجور نگشت مگر آنکه یکی از آن دو گمراهی است( چون اگر هر دو بر حق و درست شد دوجور نمی شود، در قرآن کریم سوره 10 (یونس) آیه 32 می فرماید:« فَماذا بَعدَ الحَقِّ أِلَّا الضَّلالُ»یعنی پس از بیان حق و راستی چه باشد و جز گمراهی).

امام علی(ع) (درباره ی ایستادگی در راه حق ) فرموده است: شکّ و دو دلی در حق (اصول و فروع دین مقدس اسلام) ننمودم از آن هنگام که به آن نموده شدم(آنرا دانستم)

امام علی(ع) (در بعضی از صفات خود) فرموده است: (هیچگاه) دروغ نگفتم و دروغ گفته نشدم ( از پیغمبر اکرم دروغ نشنیدم، زیرا پیغمبر و امام منزّه و آراسته از دروغ هستند) و گمراه نشدم و کسی بوسیله من گمراه نگشت.

امام علی(ع) (در زیان ستم ) فرموده است: برای ستم پیشه فردا(روز رستخیز) دست گزی( از اندوه بی شمار) هست چنانکه در قرآن کریم س 25فرقان آیه 27 می فرماید: «وَ یَومَ یَعَضُّ الَظّالِمُ عَلی یَدَیهِ» یعنی روزی که ستمگر دستهای خود را بدندان می گزد.

امام علی(ع) (در باره ی مرگ ) فرموده است: کوچ کردن (رفتن از دنیا) نزدیک است ( پس خردمند کسی است که توشه برداشته هنگام رسیدن مرگ آماده باشد.)

جمل نقل کرده است:

1-پیغمبر اکرم آنچه را که مأمور شده بود بیان فرموده، پیغامهای(احکام) پروردگارش را به مردم رسانید.2-

پس خداوند بوسیله ی او از هم گسیخته را منظّم گردانیده، پراکنده را گرد آورد، و بین خویشاوندان پس از دشمنی افروخته در سینه ها و کینه های آتش زننده ی دلها آمیزش و یگانگی بر قرار فرمود.

 

امام(ع) (درر باره ی روزگار) فرموده است:

1-روزگار بدنها را فرسوده می سازد(پیر می نماید) و با کمی آسایش آرزو هارا تازه و نو می کند، و با گردش خود مرگ را نزدیک می گرداند، و با نزدیک شدن مرگ آرزوها را دور می سازد. 2- هر که به روزگهر فیروزی یافت کالای آن را بدست آورد و برای نگاهداری و افزودنیش برنج افتاد، و هر که آن را نیافت بر اثر نداشتن بسختی گرفتار شد خلاصه روزگار برای ناکام یا کامیاب سرای رنج و آزار است، پس خردمند به آن دل نبندد و فریب نخورد.

 

 

امام علی(ع) (در باره ی پیشوایان ) فرموده است:1- هر که خود را پیشوای مردم نمود باید پیش از یاد دادن به دیگری نخست به تعلیم نفس خویش بپردازد زیرا اثر سخن کسی که گفتار و کردارش یکسان باشد بیشتر است و مردم در مخالفت با او نمی کوشند و باید پیش از ادب کردن و آراستن دیگری به زبان، بروش خود او را ادب و آراسته سازد(مثلاً پیش از آنکه به دیگری بگوید نماز بخوان تا رستگار شوی باید خود نماز بخوانی.) 2- و آموزنده و ادب کننده ی نفس خود از آموزنده و ادب کننده ی مردم به تعظیم و احترام سزاوارتر است(چون پیر و هوا نیست.)

 

 (امام علی(ع) (در باره ی پیشوایان ) فرموده است:

در نزدیکی مرگ ) فرموده است: نفس کشیدن مرد گام اوست بسوی مرگ خود (زیرا هر نفس از عمر او کم کرده و به مرگ نزدیک می نماید مانند گام برداشتن که شخص را به مقصدش نزدیک می گرداند).

 

 (امام علی(ع) (در شادی و افسردگی بیجا ) فرموده است: هر چه بشمار آید (پایان دارد چون خوشی و افسردگی و سود و زیان و تندرستی و بیماری) بسر آینده( واز بین رونده است) و هر چه باید برسد (خیر یا شرّ مقدّر گشته) خواهد رسید پس خردمند در این امور شاد و افسرده نشود.

 

 (امام علی(ع) (در اندشه ی پایان کار ) فرموده است: هرگاه کارها مشتبه شد ( نیکی و بدی پایان آنها دانسته نشد) انجام آنها بآغازشان مقایسه و برابر می شود پس اگر آغاز کار نیک یا بد باشد انجام آن نیک باید خواهد بود زیرا سال نیکو از بهارش آشکار است.

 

 (امام علی(ع) (در باره ی حکمت ) فرموده است: حکمت در سخن درست و موافق حق را فرا گیر هر جا باشد( خواه از نیکو کار خواه از بد کار) که حکمت در سینه ی منافق و دو رو هم هست  و در آنجا( که شایسته ی حکمت نیست) در اضطراب و نگرانی است تا از زبان او بیرون آید و در سینه ی صاحب  خود مؤمن جا گیرد.

 

 (امام علی(ع) (در باره ی پیشوایان ) فرموده است: حکمت گم شده ی مؤمن است ( همیشه باید در پی آن باشد) پس آن را فرا گیر  اگر چه از مردم دو رو باشد.

 

امام علی(ع) (امام علی(ع) (در باره ی هنر ) فرموده است: ارزش هر مرد (مقام او نزد مردم باندازه ی) چیزی (هنری) است که آن را نیکو می داند ( و بکار می رود؛ سید رضیّ«علیه الحمة» فرماید.) برای این سخن نمی توان بهایی تعیین کرد، و حکمت و انرزی را به آن سنجید، و سخنی را با آن برابر نمود.

 

 (امام علی(ع) (در بقای نسل و فرزندان نیکان ) فرموده است: مانده ی از شمشیر ( که در کارزار شرافت کشته نشده اند) از شما باقی تر و از فرزند بیشتر است ( مانن حضرت سیدالشهداء(ع) و پیروان آن بزرگوار که بسیار باقی و پایدارند بخلاف دشمنان فرو مایه اش که با انبوهی اثر و نشانه ای از آنان باقی نماند.

 

امام علی(ع) (امام علی(ع) (در زیان نگفتن نمی دانم ) فرموده است: کسی که ( از او بپرسند چیزی را که نمی داند ) و نمی دانم را نگوید کشتنگاههایش ( مواضعی که شخص ملاک می شود) به او می رسد رسوا و تباه می گردد.

 

 (امام علی(ع) (در باره ی رأی پیر ) فرموده است: اندیشه ی پیر مرد را ( در جنگ و هر کار) از توانئی و دلاوری جوان بیشتر دوست دارم( زیرا جوان بر اثر کمی آزمایش ممکن است مغرور شده خود و یارانش را تباه سازد) و (بجای مِن جَلَدِ الغُلام) روایت شده مِن مَّشهَدِالغُلامِ یعنی ( رأی و اندیشه ی پیر را بیشتر دوست دارم) از حضور جوان.

 

 (امام علی(ع) (در باره ی پیشوایان ) فرموده است:

عجب دارم برای کسی که از آمرزش خداوند نومید میشود در حالی که با او برای گناهانش استغفار و طلب آمرزش هست .

 

(امام علی(ع) (در باره ی تبلیغ ) فرموده است: دانای فهمیده و زیرک کسی است که مردم را از رحمت خرا و آمرزش خدا مأیوس نکند، و ایشان را از آسایش و خوشی از جانب خود نومید نسازد؛ و آنها را از مکر و کیفر خدا ایمن و آسوده ننماید.

 

(امام علی(ع) (در نکوهش علم بی عمل ) فرموده است: بی قدر ترین دانش دانشی است که بزبان جا گرفته است ( دانائی است که شخص به آن رفتار نکند) و بر ترین علم علمی است که در همه ی اندام هویدا باشد( دانائی است که شخص به آن رفتار نماید، و چنین علمی در آخرت سود دارد.)

 

(امام علی(ع) (در باره ی اندیشه در اخبار ) فرموده است: چون خبری شنیدید آن را از روی تدبُّر و اندیشه در آن در یابید نه از روی نقل و نفظ آن، زیرا نقل کنندگان علم بسیارند و اندیشه کنندگان در آن اندک.

 

 (امام علی(ع) (در باره ی رواساختن نیازها ) فرموده است: شایسته نیست روانمودن درخواستها مگر به سه چیز(نخست) به کوچک شمردن آن تا (نزد پروردگار) بزرگ گردد(دوم) پنهان داشتن آن تا ( هنگام پاداش) آشکار شود (سوم) بشتاب در انجام آن تا ( برای خواهنده) گوارا باشد.

 

«گرد آورنده:عبدالحسین میهن پرست»
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic