منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
هدیه برای سلامتی و فرج امام زمان(عج)







آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان : [عبدالحسین میهن پرست]
  • تعداد کل مطالب :
  • .

    روزشمار محرم عاشورا
    مراجع تقلید

     آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
    خامنه ای
     آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
    تبریزی
     آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
    بهجت
     آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
    همدانی

    صافی
     آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
    مکارم شیرازی
     آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
    لنکرانی
     آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)
    سیستانی
     آیت الله وحید خراسانی (مد ظله العالی )
    خراسانی
     آیت الله جوادی آملی (مد ظله العالی )
    آملی
     آیت الله جعفر سبحانی (مد ظله العالی)

    جهت دریافت كد لوگوی مراجع كلیك كنید
    رب الکریم
    روزشمار فاطمیه روزشمار فاطمیه

    دعای فرج
    دعای عظم البلا ساعت فلش مذهبی ذکر روزهای هفته
درباره

جستجو
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
کاربردی
دعای عظم البلا

ابر برچسب ها


من صبر می کنم و شما بر من گریه کنید

 

یکی از علماء بزرگ و مراجع تقلید نقل می فرمودند:

چندی قبل یکی از علماء بزرگوار توفیق ملاقات با امام زمان(عج) را پیدا کرده و آن حضرت را از نزدیک زیارت نموده اند در حالی که آن امام مظلوم با حالتی غریبانه به ایشان فهمانده بودندکه: « أنا صابرٌ علی هذٰا الأمر و لٰکن اندبونی، اندبونی،اندبونی»یعنی من بر این امر (غیبت) صبر می کنم و لیکن شما بر من آه و نالهٔ بلند گریه کنید، گریه کنید.

به راستی چرا حضرت صاحب الزمان (ع) با تأکید خاصی شیعیان خود را به ندبه و ناله و آن هم با صدای بلند و با استغاثه دعوت می کنند؟ چرا باید گریه کرد؟ چرا باید ندبه کرد؟

یا مگر روز جمعه روز عید مسلمانان نیست؟ پس چرا شیعیان روز عید جمعه را به ندبه و گریه و ناله در فراق صاحب و مولای خود می گذرانند؟

چرا امام صادق(ع) در روز جمعه ندبه خوانده و این دعا را به ما آموخته اند؟

چرا به ما گفته اند در فراق آن حضرت گریه کنیم، چرا؟...

 اگر اهل درد باشیم و معنای واژه عشق را تا حدودی باور کنیم، اگر بهفهمیم ارتباط عاشق و معشوق یعنی چه، اگر بهفهمیم که ما یتیم هسنیم و اگر باور کنیم که جدایی از امام زمان(ع) یعنی چه، دیگر نیلزی به این نیست که به ما گفته شود گریه کنیم بلکه وجودمان حس میکند که زمان، زمان گریه است، باید حس داشت تا درد را فهمید و باید اهل درد بود تا تشنه درمان شد، آیا تا به حال کسی به دردمند گفته است ناله کن یا او خودش ناله می کند؟ آیا کسی به یتیم می گوید در فراق پدرت گریه کن یا او خود گریه میکند و به سر می زند؟ پس زمان، زمان گریه است که آن حضرت به ما می فرماید شما بر من گریه کنید و ناله سر دهید...

 

(درد دل امام زمان(ع) - ابولفضل سبزی –ص 23)

« تهیه و تنظیم: عبدالحسین میهن پرست»

 

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو