منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
هدیه برای سلامتی و فرج امام زمان(عج)







آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان : [عبدالحسین میهن پرست]
  • تعداد کل مطالب :
  • .

    روزشمار محرم عاشورا
    مراجع تقلید

     آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
    خامنه ای
     آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
    تبریزی
     آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
    بهجت
     آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
    همدانی

    صافی
     آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
    مکارم شیرازی
     آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
    لنکرانی
     آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)
    سیستانی
     آیت الله وحید خراسانی (مد ظله العالی )
    خراسانی
     آیت الله جوادی آملی (مد ظله العالی )
    آملی
     آیت الله جعفر سبحانی (مد ظله العالی)

    جهت دریافت كد لوگوی مراجع كلیك كنید
    رب الکریم
    روزشمار فاطمیه روزشمار فاطمیه

    دعای فرج
    دعای عظم البلا ساعت فلش مذهبی ذکر روزهای هفته
درباره

جستجو
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
کاربردی
دعای عظم البلا

ابر برچسب ها


در صحیفه سجادیه، دعایی از امام زین العابدین (ع) نقل شده که عنوان چنین است:

کانَ مِن دُعائِهِ – عَلَیهِ السَّلامُ – فِی الاِعترافِ بِالتَّقصیرِ عَن تَأدِیَهِ الشُّکرِ

دعای حضرت در اعتراف، به تقصیر از ادای شکر است.

در آغاز دعا آمده است

الُّهُمَّ اِنَّ اَحَداً لایَبلُغُ مِن شُکرِکَ غایَهً اِلاَّحَصَلَ عَلَیهِ مِن اِحسانِکَ ما یُلزِمُهُ شُکراً، وَلایَبلُغ مَبلَغاً مِن طاعَتِکَ وَ اِنِ اجتَهَدَ اِلاّ کانَ مُقَصِراً دُونَ استِحقاقِکَ بَفَضلِکَ، فَأَشکَرُ عِبادِکَ عاجزُ عَن شُکرِکَ، وَ اَعبَدُهُم مُقَّصِرٌ عَن طاعَتِکَ ... تُثیبُ عَلی قَلیلِ ما تُطاعُ فیهِ حَتِّی کَأَنَّ شُکرَ عِبادِکَ الَّذی اَوجَّبتَ عَلَیهِ ثَوابَهُم وَ اَعظَمتَ عَنهُ جَزاءَ هُم اَمرٌ ... لَم یَکُن سَبَیُهُ بِیَدِکَ، فَجازَیتَهُم [1]

خدایاً کس در شکر تو، به مرتبه ای نمی رسد، مگر این که باز احسان تو، شکر دیگری بر او لازم می آورد، و هر چند تلاش کند، به هیچ حدی از طاعت و بندگی تو نمی رسد، مگر آن که در برابر استحقاق تو، به خاطر فضل و احسانت (یا فضیلت و برتری ات) کوتاهی کرده است. بنابراین شاکرترین بندگان تو، از شکرت ناتوان است. و عابدترین آنها از طاعت تو مقصرّ ...

...
طاعت کم را پاداش می دهی، تا آنجا که گویی شکرگزاری بندگانت که به خاطر آن برایشان ثواب قرار داده ای و پاداش آنها را بزرگ داشته ای، کاری است ... که سبب آن به دست تو نبوده و به این جهت به ایشان پاداش داده ای!

هر درجه از شکر که کسی به آن برسد شکر بیشتری می طلبد، و هر اندازه در راه رضای خدا بکوشد. خودش می یابد که کم گذاشته است و حتی در عبادتها خودش را مقصرّ می داند، و می فهمد که نتوانسته حق فضل خدا را ادا کند.
ولی خدای ما، آن قدر کریم و صاحب فضل است که به خاطر یک طاعت بسیار کوچک، ثوابی بزرگ عنایت می کند. و اگر بندگانش در مقام شکرگزاری او برآیند. به گونه ای شکر ایشان را ارج می نهد که گویی در این شکرگزاری مدیون لطف خدا نیستند، در حالی که به خاطر هر شکری انسان بیشتر مدیون لطف الهی می شود. اما خدای مهربان، این حقیقت را در عمل به روی بنده اش نمی آورد و با او به گونه ای رفتار می کند که پنداری اصلاً حقی برگردن بنده ندارد. عجب خدا کریمی و عجب پروردگار مهربانی!

به این ترتیب، تنها راهی که برای بنده در مقابل این همه بزرگواری و فضل خدا باقی می ماند و تنها سخنی که او با آفریدگار مهربان خودش می تواند به زبان آورد، همان اعترافی است که حضرت سید الشهداء (ع) به بارگاه ربوبی عرضه می دارد، یعنی: اعتراف و اقرار به عجز از شکرگزاری کوچکترین نعمت خدا. و این اقرار، بزرگترین توشه انسان در سلوک الی الله و فوز به لقاء الله است. خدای ما، آن قدر رحیم و مهربان است که اگر بنده به عجز و ناتوانی خود قرار کند، نه تنها این اقرار را به عنوان شکر می پذیرد، بلکه از شاکر بودن او هم قدردانی می کند، و به فضل خود، او را در معرض بقاء نعمت و فزونی آن قرار می دهد.

[1] صحیفه سجادیه / دعای 37


اما دعاهاى این سجده بسیار است و آسانترین آنها این چند مورد است.اول:به سند معتبر از حضرت رضا علیه السّلام روایت شده:اگر میخواهى صد مرتبه شكرا شكرا بگو و اگر مى‏خواهى صدر مرتبه عفوا عفوا.در«عیون اخبار الرضا»از رجاء بن ابى الضّحاك روایت كرده كه حضرت رضا علیه السّلام در راه خراسان،هرگاه از تعقیب نماز ظهر فارغ‏ میشدند صد مرتبه در سجده میگفتند شكرا للّه و چون از تعقیب نماز عصر فارغ میشدند،صد مرتبه مى‏گفتند حمدا للّه دوم:شیخ كلینى به سند معتبر از حضرت صادق علیه السّلام روایت كرده:نزدیكترین احوال بنده به خداى تعالى هنگامى است كه در سجده باشد و خداى خود را بخواند.چون به سجده روى بگو:
یا رَبَّ الاَْرْبابِ وَیا مَلِكَ الْمُلُوكِ وَیا سَیِّدَ السّاداتِ وَیا جَبّارَ الْجَبابِرَةِ وَیا اِلهَ الاْلِهَةِ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
اى پروردگار پرورندگان،و اى پادشاه پادشاهان،و اى سرور سروران،و اى جبّار جبّاران،و اى معبود معبودان،درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد
سپس حاجت خود را بخواه.آنگاه بگو:
فَاِنّى عَبْدُكَ ناصِیَتى فى قَبْضَتِكَ
من بنده توام،اختیارم در دست قدرت توست.
بعد هر دعایى را كه خواهى بكن،كه خدا بخشنده است،و برآوردن‏ هیچ حاجتى براى او دشوار نیست.سوم:كلینى به سند موثّق از حضرت صادق علیه السّلام روایت كرده:پدرم را شبى در مسجد به حال سجده دیدم،شنیدم مى‏گریست و این دعا را مى‏خواند:
سُبْحانَكَ اَللّهُمَّ اَنْتَ رِبّى حَقّا حَقّا سَجَدْتُ لَكَ یا رَبِّ تَعَبُّدا وَرِقّا اَللّهُمَّ اِنَّ عَمَلى ضَعیفٌ فَضاعِفْهُ لى اَللّهُمَّ قِنى عَذابَكَ یَوْمَ تَبْعَثُ عِبادَكَ وَتُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحیمُ
منزّهى تو،خدایا تو پروردگار منى،به راستى از روى بندگى و بردگى براى تو سجده كردم،اى پروردگارم خدایا،به درستى كه عمل‏ من كم است بر آن بیفزاى،خدایا مرا از عذابت نگاه دار،روزى كه بندگانت را برانگیزى و توبه‏ام را بپذیر زیرا تو پذیرنده توبه و مهربانى.
چهارم:كلینى به سند معتبر روایت كرده:حضرت موسى بن جعفر علیه السّلام این‏ دعا را در سجده مى‏خواند:
اَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ حَرُّها لا یُطْفى وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ جَدیدُها لا یَبْلى وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ عَطْشانُها لا یُرْوى وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ مَسْلُوبُها لا یُكْسى
به تو پناه مى‏آورم از آتشى كه گرمایش فرو نمى‏نشیند،و به تو پناه مى‏آورم از آتشى كه تازه‏اش‏ كهنه نمى‏گردد،و به تو پناه مى‏آورم از آتشى كه تشنه‏اش سیراب نشود،و به تو پناه مى‏آورم از آتشى كه برهنه‏اش پوشیده نگردد.
پنچم:كلینى به سند معتبر روایت كرده:مردى به حضرت صادق علیه السّلام شكایت كرد:امّ ولدى[امّ ولد به كنیزانى گفته مى‏شود كه از مالكان‏ خود داراى فرزندى شوند]دارم كه علیل است،فرمود:پس از هر نماز واجب در سجده شكر بگوید:یا رؤوف یا رحیم،یا ربّ یا سیّدى‏ آنگاه حاجت خود را بطلبد. ششم:در بسیارى از روایات معتبر نقل شده:امام صادق و امام كاظم علیهما السّلام در سجده‏ شكر بسیار مى‏گفتند: اسالك الرّاحة و عند الموت و العوف عند الحساب.هفتم:به سند صحیح از حضرت‏ صادق علیه السّلام روایت شده:در سجده مى‏گفتند:سجد وجهى اللّئیم لوجه ربّى الكریم. هشتم:در بعضى از كتب معتبر از امیر مؤمنان على السّلام روایت شده:بهترین سخنان نزد حق تعالى،آن است كه بنده‏ در سجده سه مرتبه بگوید:انّى ظلمت نفسى فاغفر لى. نهم:در«جعفریات»به سند صحیح از حضرت امام صادق علیه السّلام روایت كرده:حضرت رسلو صلى اللّه علیه و آله وقتى سر به سجده مى‏گذاشت این دعا را مى‏خواند:
اَللّهُمَّ مَغْفِرَتُكَ اَوْسَعُ مِنْ ذُ نُوبى وَرَحْمَتُكَ اَلاَرْجى عِنْدى مِنْ عَمَلى فَاغْفِرْ لى ذُ نُوبى یا حَیّا لا یَمُوتُ.
خدایا آمرزشت از گناهان من گسترده‏تر،و مهرت بر من از عملم امیدبخش‏تر است،گناهان مرا بیامرز،اى زنده‏اى كه هرگز نمى‏میرد.
دهم:قطب راوندى از حضرت صادق علیه السّلام روایت كرده: هرگاه بر تو شدّت و غمى عارض شود،و به نهایت سختى برسد،بر زمین سجده كن و بگو:
یا مُذِلَّ كُلِّ جَبّارٍ یا مُعِزَّ كُلِّ ذَلیلٍ قَدْ وَحَقِّكَ بَلَغَ مَجْهُودى فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَفَرِّجْ عَنّى.
اى خوار كننده هر سركش اى عزّت‏بخش هر خوار،به حقّت سوگند،تابم به سرآمد،پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و مشكل مرا بگشاى
در كتاب«عدة الداعى»از آن حضرت روایت كرده:هرگاه به مردى حادثه‏اى یا پیش‏آمد سختى،یا اندوه شدیدى،یا غمى‏ سنگین برسد،زانوها و دستهاى خود را تا مرفق برهنه كند،و به زمین بچسباند و سینه خود،نیز به زمین برساند و حاجت خود را بطلبد. یازدهم:ابن بابویه به سند معتبر از حضرت صادق علیه السّلام روایت كرده:هرگاه بنده در سجده سه مرتبه بگوید:یا اللّه یا ربّاه‏ یا سیّداه خداى كریم در جواب او گوید:لبیّك بنده من،حاجت خود را بخواه.در«مكارم الاخلاق»روایت كرده:هركه در سجده‏ بگوید:یا ربّاه یا سیّداه آن‏قدر كه نفس قطع شود،حق تعالى فرماید:حاجت خود را بخواه. دوزدهم:در كتاب‏ «مكارم اخلاق»از امام صادق علیه السّلام روایت كرده:حضرت رسول صلى اللّه علیه و آله به مردى رسید كه در حال سجده بود و مى‏گفت:
یا رَبِّ ماذا عَلَیْكَ اَنْ تُرْضِىَ عَنّى كُلَّ مَنْ كانَ لَهُ عِنْدى تَبِعَةٌ وَاَنْ تَغْفِرَ لى ذُ نُوبى وَاَنْ تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ فَاِنَّما عَفْوُكَ عَنِ الظّالِمینَ وَاَ نَا مِنَ الظّالِمینَ فَلْتَسَعْنى رَحْمَتُكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.
اى پروردگارم،تو را چه مى‏شود كه از من خشنود كنى،هركه را از او نزد من حقىّ است،و اینكه گناهانم را بیامرزى،و به رحمتت مرا وارد بهشت گردانى جز این نیست كه،گذشت‏ تو از ستمكاران است،و من از ستمكارانم،پس مرا به مهرت فرا گیر،اى مهربان‏ترین مهربانان.
حضرت فرمود:سر از سجده بردار كه دعایت مستجاب شد،به درستى كه دعاى پیامبرى را خواندى كه در زمان قوم عاد بود.

 

 

 

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو