منوی اصلی
مطالب پیشین
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
هدیه برای سلامتی و فرج امام زمان(عج)







آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان : [عبدالحسین میهن پرست]
  • تعداد کل مطالب :
  • .

    روزشمار محرم عاشورا
    مراجع تقلید

     آیت الله سید علی خامنه ای (مد ظله العالی)
    خامنه ای
     آیت الله جواد تبریزی (رحمة الله علیه)
    تبریزی
     آیت الله محمد تقی بهجت (رحمة الله علیه‌)
    بهجت
     آیت الله نوری همدانی (مد ظله العالی‌)
    همدانی

    صافی
     آیت الله ناصر مکارم شیرازی (مد ظله العالی‌)
    مکارم شیرازی
     آیت الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)
    لنکرانی
     آیت الله سید علی سیستانی (مد ظله العالی)
    سیستانی
     آیت الله وحید خراسانی (مد ظله العالی )
    خراسانی
     آیت الله جوادی آملی (مد ظله العالی )
    آملی
     آیت الله جعفر سبحانی (مد ظله العالی)

    جهت دریافت كد لوگوی مراجع كلیك كنید
    رب الکریم
    روزشمار فاطمیه روزشمار فاطمیه

    دعای فرج
    دعای عظم البلا ساعت فلش مذهبی ذکر روزهای هفته
درباره

جستجو
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
کاربردی
دعای عظم البلا

ابر برچسب ها


خداوند عدالت

خداوند عدالت و قسط را براى آرامش دلها و سامان یافتن و اصلاح امور مردم قرار داده است تا به سبب آن برکت‏ها افزون‏تر شود.

امام على علیه السلام در فرازى جامع به این حقیقت گسترده شهادت مى‏ دهد و مى‏ فرماید:

إنَّ الْعَدْلَ مِیزانُ اللَّهِ سُبْحانَهُ الَّذى‏ وَضَعَهُ فى‏ الْخَلْقِ، و نَصَبَهُ لإِقامَةِ الحَقِّ، فَلا تُخالِفْهُ فى‏ میزانِهِ، وَ لا تُعارِضْهُ فی‏ سُلْطانِهِ. «1»


عدالت ترازوى خداى سبحان است که آن را در میان خلق خود نهاده و براى برپاداشتن حق نصب کرده است. پس برخلاف ترازوى او عمل مکن و با قدرتش مخالفت مورز.

عدل و عدالت یکى از اصول دین و زیربناى فکرى مسلمانان است. و از مهمترین ارکان تقوا و خودسازى نفس است که بارها در قرآن به آن اشاره شده است، از جمله خداوند منان مى‏فرماید:

یأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُواْ کُونُواْ قَوَّ مِینَ لِلَّهِ شُهَدَآءَ بِالْقِسْطِ وَلَا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَانُ قَوْمٍ عَلَى‏ أَلَّا تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى‏ وَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» «2»

اى اهل ایمان! همواره [در همه امور] قیام کننده براى خدا و گواهان به عدل و داد باشید. و نباید دشمنى با گروهى شما را بر آن دارد که عدالت نورزید؛ عدالت کنید که آن به پرهیزکارى نزدیک‏تر است. و از خدا پروا کنید؛ زیرا خدا به آنچه انجام مى‏دهید آگاه است.

پروردگار هستى، عدالت را از پایه‏هاى پرهیزگارى دانسته است که اگر کسى متّقى باشد، خواهان عدالت و امنیت در بین مردم است. و ستمگران ناتوان؛ از عدالت و مساوات گریزانند.

حضرت زین العابدین علیه السلام در دعاى روز قربان و جمعه دلیل عادل بودن خداوند را چنین بیان مى‏فرماید:

من به این حقیقت پى برده‏ام که در حکم و فرمانت ستمى نیست و در کیفرت شتاب و عجله‏اى وجود ندارد و جز این نیست که کسى در کیفر شتاب مى‏ورزد که بیم از دست رفتن فرصت را دارد و کسى به ستم نیازمند است که ناتوان است و تو اى خداى من از این امور و بسیار بالاترى. «3» مقصود حضرت این است که من به استوارى تو اى پروردگار ایمان آورده‏ام که جهان پهناور هستى را بر پایه تعادل و توازن برپاکرده‏اى. گواه ما بر این حقیقت، فرمایش رسول گرامى اسلام صلى الله علیه و آله است که فرمود:

بِالْعَدْلِ قامَتِ السَّمَواتُ وَ الْأَرْضُ. «4»

آسمان‏ها و زمین، بر پایه عدل استوار شده‏اند.

این جمله رساترین تعبیرى است که درباره عدالت شده است. یعنى نه تنها زندگى محدود بشر در کره خاکى بدون عدالت برپا نمى‏شود بلکه سرتاسر جهان هستى و آسمان و زمین در پرتو عدل و تعادل نیروها و جایگاه هر چیزى در محل مناسب خود برقرار هستند. و اگر آنى به مقدار سر سوزنى از اصل منحرف شوند رو به نیستى خواهند رفت.

بنابراین، معناى عدل الهى از نگاه کلى به نظام جهان هستى در مقابل بى‏تناسبى است و از نگاه جزئى به افراد موجودات در مقابل ظلم است.

چنین عدلى از شؤون حکیم و علیم بودن خداوند باشد که به اقتضاى علم و حکمت خود براى هر موجودى به اندازه نیازش مقدّر فرموده است.

خداوند متعال؛ تحقق حیات باطنى بشر را به صداقت و عدالت در انسان مى‏داند و تربیت صحیح نفوس انسانى را بر پایه این دو اصل ریشه‏اى بنا نهاده است که فرمود:

وَتَمَّتْ کَلِمَتُ رَبّکَ صِدْقًا وَعَدْلًا لَّامُبَدّلَ لِکَلِمتِهِ‏وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ» «5»

و سخن پروردگارت از روى راستى و عدل کامل شد، سخنان او را تغییر دهنده‏اى نیست؛ و او شنوا و داناست.

پس خداوند حجت خود را بر بازوى همه معصومان و ائمه اطهار علیهم السلام در هنگام ولادت با آیه فوق بیان کرده است؛ زیرا که آن پاکان رهبران و مربیان عادل و راستین بشر هستند؛ و این درخواست حضرت حجة بن الحسن، مهدى علیه السلام، درباره یکى از ویژگى‏هاى بارز حاکمان اسلامى، عدالت گسترى و مهرورزى در بین مردم است که در دعاى منسوب به ایشان آمده است.

وَ تَفَضَّلْ ... عَلَى الأُمَراءِ بِالْعَدْلِ وَ الشَّفَقَةِ. «6»

خدایا، به فرمان داران، عدالت گسترى و مهربانى عطا بفرما.

پس باید در اجراى فرامین الهى، زمینه‏هاى تحقّق عدالت عینى را فراهم نمود و شایستگى‏هاى لازم را کسب نمود که حضرت سجّاد علیه السلام این آمادگى را در فرازى دیگر با مکارم اخلاق چنین بازگو مى‏فرماید:

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ حَلِّنِی بِحِلْیَةِ الصَّالِحِینَ وَ أَلْبِسْنِی زِینَةَ الْمُتَّقِینَ فِی بَسْطِ الْعَدْلِ. «7»

خدایا! بر محمد و آلش درود فرست و مرا به زیور شایستگان بیاراى و زینت پرهیزکاران را به من بپوشان که زیور و زینت آنان در گسترش عدالت و ...

است.

 

مهرورزى با بندگان‏

یکى از صفات جمال حق «ستّار» است. پنهان کردن عیوب بندگان و خوب جلوه دادن انسان از صفات بارز الهى است. چنانکه در دعاى اهل بیت المعمور به درگاه پروردگار آمده است:

یا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمیلَ وَ سَتَرَ الْقَبیحَ، یا مَنْ لایُؤَاخِذْ بِالْجَرِیرَةِ. «8»

اى خدایى که زیبایى‏ها را آشکار مى‏کنى و زشتى‏ها را مى‏پوشانى و اى‏ خدایى که بندگان را بر جسارت ارتکاب گناهان مؤاخذه نمى‏کنى.

پرده‏دارى و پوشش دادن به اعمال انسان ناشى از مهربانى و رحمت حق تعالى است که در روانشناسى به آن اصل تغافل مى‏گویند.

حضرت حق بسیارى از باطن رفتار و کلام ما را آشکار نمى‏سازد بلکه نیکى‏ها و زیبایى‏ها را نمایان مى‏کند که بنده‏اش در نظر دیگران خوش سیرت نشان دهد. اگر تغافل و چشم پوشى خداوند در روش و منش انسان نبود، او بارها و بارها خود را رسوا مى‏ساخت و انگشت نماى عام و خاص مى‏شد.

در بسیارى از آیات، امید را در کنار بیم قرار داده است تا انسان بر روى مرز خوف و رجا حرکت کند و گرفتار عمل افراط و تفریط نشود مانند آیه شریفه‏اى که درباره تجسّم اعمال در قیامت است مى‏فرماید:

یَوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَیْرٍ مُّحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَیْنَهَا وَبَیْنَهُ أَمَدَاً بَعِیدًا وَیُحَذّرُکُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ» «9»

روزى که هر کس آنچه را از کار نیک انجام داده و آنچه را از کار زشت مرتکب شده حاضر شده مى‏یابد، و آرزو مى‏کند که اى کاش میان او و کارهاى زشتش زمان دور و درازى فاصله بود. و خدا شما را از [عذاب‏] خود برحذر مى‏دارد؛ و خدا به بندگان مهربان است.

این آیه معجونى از بیم و امید است. از یک سو به انسان اعلام خطر مى‏کند و هشدار مى‏دهد که ترس از عذاب و کیفر در کار است؛ تا مغرور نشود و از سوى دیگر بندگان را به لطفش امیدوار مى‏کند که امید به نجات داشته باشند. تا تعادلى بین میزان خوف و رجا که عامل مهم تربیت انسان است؛ برقرار گردد. این دو جمله در آیه شریفه تأکید یکدیگر است که در عین حالى که احساس خطر مى‏کند، مهربانى‏ هم مى‏ورزد مانند مادرى که مى‏داند داروى بیمار تلخ است ولى با محبّت و ناز به فرزندش مى‏خوراند.

این ترازوى امید و مهربانى و ترس از چوب خدا همیشه زندگى مؤمن را یکسان نگه مى‏دارد تا هدف را بر اساس آن دو تنظیم کند.

پس باید به حق گمان نیک داشت تا مهربانى را بر ما

 

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو